[BLG002MIS001]มีทห้อง@CafeTerrace + ทฤษฎีความเมา

 

มีทห้องครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีการเสริมวิตามินแอลเข้าไปด้วย เนื่องจากเหตุผลและแนวคิดดังนี้

1. เพื่อส่งเสริมความสมัครสมานสามัคคีในห้องผ่านโปรเซสการพูดเปิดใจ พูดไม่คิด และพูดไม่หยุด รวมถึง..ไม่พูด -_- ด้วยฤทธิ์ของวิตามินแอลเป็นตัวช่วย
2. เป็นเวลาอันสมควรแล้วที่สมาชิกทุกคนในห้องอายุถึง20กันอย่างพร้อมหน้าควรจะดื่มสังสรรกันในเชิงสร้างสรรค์และรับผิดชอบต่อสังคม
3. เป็นการผ่อนคลายความตึงเครียดจากสถานการณ์บ้านเมืองที่สงบสุขชิบหายจนทั่วโลกให้การยอมรับชื่นชมว่านี่แหละ..สยามเมืองยิ้ม
4. สถานที่มันใกล้บ้านไอสิว
5. ไอไวรู้จักเจ้าของร้าน .. แม้ว่าเราจะยังไม่แน่ใจว่าเจ้าของร้านเองเค้าจะรู้จักไอไวรึเปล่า
6. โลกมันร้อน
7. ไอวอประกวดออกแบบปกเดลินิวส์ฉบับวันอาทิตย์ชิงรางวัล20,000บาทอยู่ แวะไปช่วยโหวตให้มันได้ที่ชั้นสองสยามพารากอน ไม่รู้หรอกนะว่ามีถึงวันไหน
8. เพิ่งรู้ว่ากรรมการของเดลินิวส์เป็นศิษย์เก่าอัสสัมตั้งสองคน เพราะงั้นถ้าตกงานก็ไปสมัครเดลินิวส์ละกันนะเพื่อนๆ – -
9. ใกล้เปิดเทอมแล้ว
10. รถเมล์แม่งไม่ลดราคาอย่างที่พูด
11. ซัมซุงD820กูแบตเสื่อม T T
12. อ่านข้อ1.ใหม่

มีทห้องครั้งนี้กูรู้สึกดี..

• ที่เจอไอป๋วย หลังจากไม่เจอมานานมากๆ (เพราะเมิงติดแฟนหรือเรียนหนักจิงๆ ก็ยังไม่ทราบได้)
• ที่เจอไอติ๋ม ที่มีทห้องคราวก่อนกะลังโดนล็อคล้อแถวเยาวราช ตัวไม่มา แต่ทำเพื่อนฮากันได้ไม่น้อย
• ที่เจอไอเล้ง หมอศิริราชที่นับวันจะกากเกรียนขึ้นทุกวัน
• ที่เจอไอกุ่ยไอจ่อยไอชิน แม้ว่าจะเจอหน้าที่คณะจนเบื่อแล้วก็เหอะ
• ที่เจอไอจุ๊ไอโน๊ตไอขุมไอวอ เพราะแม้เรียนจุฬาเหมือนกันแต่ชาตินึงจะเจอหน้ากันทีนึง .. โดยเฉพาะไอวอเด็กถาปัตที่หายไปจากชีวิตกูอย่างสิ้นเชิง
• ที่เจอไอสิว แล้วสังเกตเหนว่ามันสิวน้อยลงไปเยอะมาก
• ที่เจอไอบัง ที่กินวิตามินแอลเป็นแล้ว ทั้งที่ทริปห้องตอนม.6มันแดกเบียร์แก้วเดียว สติก็หายไปสิ้น เห็นรูปแจกันเป็นมังกรไวเบิร์น
• ที่เจอไอโก๊ะ แล้วก็รู้สึกว่ามึงเป็นหนึ่งในน้อยคนที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย ทั้งหน้า ส่วนสูง และความเฮฮาในแบบของมัน
• ที่เจอไอจอนกับทรงผมที่เป็นผุ้เป็นคนมากขึ้น
• ที่เจอไอที ถึงแม้กูจะยังไม่ได้ทักมันสักคำก็ตาม
• ที่เจอไอเป็ดไอดมไอแมร์ไอเอกไอบอสไอเฉื่อย ที่ไม่ค่อยได้คุยอะไรกันมากแต่กูก็ดีใจที่เจอพวกมึงอีก
• ที่เจอไอไว ที่มีประโยชน์กับมีทครั้งนี้ที่สุด เนื่องจากสปิริตดีเยี่ยม แบกแบลค(ที่กูโคตรจะเกลียด)มาฝากและทำให้ได้ส่วนลดไปพันกว่าบาท (แล้วตกลงเจ้าของร้านรู้จักมึงจิงปะวะ)
• ที่เจอไอโอม กับกล้องตัวใหม่ไฉไลของมัน (อย่าลืมส่งรูปมาด้วยยยย)

มีทห้องครั้งนี้กูรู้สึกแย่..

• ที่ไม่เจอพวกมึงที่มากันไม่ได้ ไอหงอกไอนุไอก้องไอเม ฯลฯ .. พวกมึงพลาดแล้วว่ะ – -”
• ที่เหล้าที่ไอไวแบกมาเป็นแบลค .. เพราะกูแดกเหล้าแพงไม่เป็น มึนชิบหาย!!
• ที่สถานที่ไกลชิบหาย ขอบคุณไอสิวที่ทำให้ชีวิตนี้กูได้เห็นมิเตอร์แท็กซี่ขึ้นถึง200บาทเป็นครั้งแรก

จะมากล่าวบทไป ถึงทฤษฎีการเมาของคนเรา .. จากความคิดและประสบการณ์อันน้อยนิดของข้าพเจ้าเอง

เพื่อความง่ายในการเข้าใจขออธิบายด้วย DrunkMeter ดังรูป

(สังเกตว่าการเปลี่ยนจากสีเหลืองมาสีส้ม จะใช้เวลานาน แต่การเปลี่ยนจากสีส้มมาสีแดงจะรวดเร็วมาก)

drunkmeter

 Phase3 (สีแดง) : ไร้สิ้นสติ โอ้วลันล้า ชีวิตนี้สุขีใจยิ่งกว่าหายท้องผูก กลายร่างเป็นอับดุล ถามได้ตอบได้ เรื่องที่ไม่เคยรู้ กูจะรู้ไปหมด เรื่องที่กูทำไม่เป็นหรือไม่กล้าทำ กูทำได้ กูสามารถ และ..อารมณ์จะเริ่มแปรปรวน รวมถึงสันดานแปลกๆที่ฝังลึกอาจออกมาได้ เช่น กลายเป็นตลกค่าแรงต่ำ กลายเป็นคนขี้โวยวาย อาละวาดตบตีเพื่อน จากประสบการณ์ส่วนตัวผู้เขียน เคยพบบางคนกลายร่างเป็นลิงในPhaseนี้ .. กล่าวคือ .. มันปีนต้นไม้ได้ – -”

Phase2R : Risky (สีส้ม) หรือ ระยะเสี่ยง กล่าวคือ เข้าใกล้Phase3เต็มทน สังเกตว่าการก้าวข้ามจากPhase2ไปPhase3จะถูกแบ่งด้วยเส้นบางๆที่แยกระหว่างสีส้มกับสีแดงออกเท่านั้น ถ้ารู้ตัวว่าอาจมาถึงPhaseนี้แล้ว รีบหยุดกินทันที อีกแก้วนึงก็ไม่ได้ ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน.. ระยะนี้ยังคงมีสติปกติดี ยังรู้ว่าอะไรควรไม่ควร .. แต่กล้าทำหมด -..-!! อาจน่ารักหรือน่ารำคาญ ขึ้นกับบุคลิกเฉพาะบุคคล รวมถึงเป็นอับดุลน้อยๆได้แล้ว ถามได้ตอบได้หมด

Phase2I : Intermediate (สีส้ม) หรือ ระยะปลอดภัย เป็นระยะที่กะลังดีที่สุด และกินเวลายาวนานที่สุด สติสตังค์ยังมีครบ100%ดี แต่จะอารมณ์ดีไม่นั่งเงียบ มีไรคุยกันได้เรื่อยๆ

Phase1 (สีเหลือง) อาการปกติเบสิคของชีวิต น่าเบื่อๆ ยังไม่มีอะไรตื่นเต้นเกิดขึ้น ฟีลเดียวกับตอนเพิ่งเข้ามานั่งในร้านกะเพื่อนแหละ ไม่ค่อยมีอะไรคุยได้ยาวๆ ยังเรื่อยๆอยู่ เพราะงั้น..หยิบวิตามินแอลใกล้ตัวแล้วเทเข้าปากท่านซะ!!

ผู้เขียนขอแนะนำให้อยู่แค่Phase2I กรณีต้องการแค่สนุกและต้องกลับบ้านนอน ถ้าบรรยากาศกะลังดีอยากเข้า Phase2R ก็ไม่ว่ากัน แต่จะรั่วอะไรไปบ้างไม่ขอรับประกัน และกรณีไปทริปหรือนอนบ้านเพื่อน ขอแนะนำให้ลอง Phase3 ไปเลย .. รสชาติชีวิต (วันต่อมาถ้าเมาค้างอ้วกทั้งวันก็เป็นรสชาติชีวิตอีกแบบน่ะ = =”)

ทิ้งท้ายสักนิด.. อยากพูดถึงสิ่งที่ประทับใจเป็นพิเศษจนทำให้ต้องเขียนบลอกนี้สักนิด

เนื่องจากคราวนี้คนมาเกือบสามสิบก็ต้องต่อโต๊ะยาวๆ เนื่องจากอยากนั่งโต๊ะเดียวกันหมด อาหารแต่ละจานเวลาลงทีก็แร้งลง ไม่เกิน30วิก็หมด แถมบางคนยังไม่ได้กินอีก โดยเฉพาะปลายๆโต๊ะ (แถวๆกูเองแหละ) ก็มีไอเล้ง จ่อย กุ่ย วอ จุ๊ ขอบอกไว้ก่อนว่าตามปกติแล้ว รร.ชายล้วน(ที่พวกเมิงชอบเรียกว่ามิตรภาพกล้ามเนื้อ) มักทำอะไรกันไม่ค่อยเกรงใจอยู่แล้ว ไม่ต้องเกรงใจอะไรกันมากเนื่องจากเป็นกันเองอ่ะ แล้วก็ไม่มีใครถืออะไรด้วย อย่างเวลากินข้าวเวลากับมาเสิร์ฟก็จะแร้งลงกันคนละช้อนสองช้อน แปปๆก็หมด แต่เมื่อวานภาพบางภาพแถวโต๊ะกู มันทำกูประทับใจมาก ขณะที่คนนึง(เล้ง)กำลังมุ่งกะการเทน้ำให้เพื่อนอยู่ กับข้าวมาเสิร์ฟ แร้งกะลังลงอย่างทุกที มีคนบางคน ภายใต้สถานการณ์ฉุกเฉินของบ้านเมือง .. แม่งตักไปใส่จานให้ไอเล้งไว้ด้วย แล้วบอก “ไอห่า แดกก่อน เด๋วก็ไม่ได้แดก” .. นั่นคือไอกุ่ยที่นั่งข้างๆกูเอง อีกภาพคือเพื่อนโต๊ะกลางๆที่ก็ไม่ได้นั่งใกล้กับขวดเหล้าเลย(ไอจู) อุตส่าห์เอาแก้วพวกปลายแถว(ปลายโต๊ะ)ของพวกกูไปเติมเหล้าชงให้ซะเรียบร้อย .. แล้วแม่งก็ไม่ค่อยจะได้กินเหมือนกัน สองภาพนี้ที่กูเห็นบางทีอาจเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับหลายๆคน แต่สำหรับกูแล้ว .. ประทับใจว่ะ “นี่แหละ เพื่อนกู!”

แล้วเจอกันมีทห้องคราวหน้า รักพวกมึงเสมอ
*โหลดรูปจากกล้องเล้งได้ที่นี่