Welcome to my WordPress !!
หลังจากลังเลอยู่นานในที่สุดก็ตัดสินใจเลือกที่จะตั้งบ้านใหม่ที่นี่ ด้วยสาเหตุหลักๆก็คือ ฟรี+ให้เนื้อที่เยอะดี+บริการของเค้าก็สะดวกดี ^^ ไงก็ยินดีต้อนรับทุกคนที่แวะเวียนมาเยี่ยมนะคับ ก็คงอัพทั้งสาระ-ไร้สาระปะปนกันไป (จะพยายามให้อัตราส่วนมันเป็น 50-50 นะคับ – -” ถึงแม้แนวโน้มมันจะ…ก็ตาม) ใครสนใจอ่านอะไรก็ตามสบายคับ จะแยกหมวดไว้ให้
ขอร้องอยู่เรื่องเดียว .. ถ้าได้อ่านบลอกไหนก็ช่วยคอมเม้นนิดนึงนะคับ ถ้าไม่รู้จะเม้นอะไรก็ใส่ “…” ไปก็ได้ ไม่ว่ากัน แค่อยากเก็บเป็นสถิติเฉยๆว่าบลอกไหนคนแวะมาอ่านเยอะไม่เยอะก็เท่านั้น ขอบคุณมากๆค้าบ ^^
[BLG007] Pigeon Story
มะวานมีนกพิราบตัวน้อยอยู่ดีๆก็บินมาเกาะอยู่แถว Laundry ของบ้านซึ่งติดกับห้องครัว (หน้าต่างของกูมันติดกับ Laundry พอดี)
ซึ่งกูก็เปิดประตูอ้าซ่าไว้ เพราะร้อยวันพันปี อยู่มาสามสี่ปีไม่เคยคิดว่าจะมีพิราบคอมมานโดกล้าแหยมถิ่นอาณาเขตกรูขนาดนี้
ตอนแรกนั่งเล่นคอมไปได้ยินเสียงพั่บๆ ก็คิดแล้ว ว่าต้องมีผู้บุกรุก..
หันขวาปั้บ! เผชิญหน้าทันทีโดยมีเพียงหน้าต่างและมุ้งลวดคั่นระหว่างสองเรา

รูปภาพผู้บุกรุกที่กล้องวงจรปิด(มือถือ)ในบ้านจับไว้ได้
ปฏิบัติการ Threatening Lab จึงเริ่มขึ้น
การทดลอง – ผลการทดลอง(สถานะผู้ทำการทดลอง)
1. แยกเขี้ยวใส่ – ผู้บุกรุกนิ่งเฉย(angry+5)
2. ส่งเสียงขู่กรรโชก - ผู้บุกรุกยังคงนิ่งเฉย(angry+5)
3. เคาะหน้าต่าง – ผู้บุกรุกยังคงนิ่งเฉย(angry+5)
4.โหวกเหวกโวยวายเหมือนคนเสียสติ – ผู้บุกรุกยังคงนิ่งเฉย(angry+10)
5. [เปิดอัลติเมท]เขย่าม่านอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดัง150เดซิเบลและแรงสั่นสะเทือนระดับ7ริคเตอร์ – ผู้บุกรุกบินหนี .. เข้าห้องครัวกู!! ไอนกเวนนนน!!!(angryx3.0)
กูจะให้มันบินไปที่ชอบๆ เสือกบินเข้ามาทางห้องครัวกูอีก
หนำซ้ำ .. เสือกเกาะอยู่บนฝาหม้อพะโล้กู!
ในนั้นมันก็มีไข่นะ .. แต่มันเปนไข่ไก่ต้มพะโล้เฟ้ย ไม่ใช่ไข่เอ็ง!!
ขออภัยที่มิอาจจับภาพขณะผู้บุกรุกยืนทอดกายอยู่บนคลังเสบียงเพียงหนึ่งเดียวของบ้านเราไว้ได้
เนื่องจาก..ผู้เขียนโมโหหิวมาก จึงวิ่งไล่มันบินตะเพิดออกไปสำเร็จ
…
…
เมื่อเช้า(จริงๆก็ไม่เช้าหรอก นอนตีสี่ครึ่ง ตื่นมาสองโมง)
พี่ชายที่ยังไม่รู้อีโน่นอีเหน่ เดินเข้ามาโวยวายให้ฟัง
” ไอ้$@!#เอ้ย นกแม้งมาขี้ใส่กางเกงในตะกร้ากูวะ! “
…
เอเมน -_-”
[MIS002] Song Game!
พอดีไปเห็นใน hi5 พี่กรุ๊ปเค้า ลองเล่นแล้วก็สนุกดี ไม่เลวแฮะ เลยเอามาแบ่งกันฮา อ่านเสดแล้วอย่าลืมเล่นแล้วโพสคำตอบตัวเองทิ้งไว้ด้วยนะ อยากฮากะเค้ามั่ง
วิธีเล่นก็ ง่ายมาก เปิดโปรแกรมเล่นเพลงที่ฟังอยู่ประจำ แล้วเปิด shuffle ไว้ แล้วก็ next-next-next ทีละคำถาม ตามนั้นเลย
IF SOMEONE SAYS “IS THIS OKAY” YOU SAY?
Calories Blah Blah – น้ำลาย(จะดีหรอวะ 555+)
WHAT WOULD BEST DESCRIBE YOUR PERSONALITY?
แก้ม เดอะสตาร์ – ไม่ยอมหมดหวัง (เยี่ยม!)
WHAT DO YOU LIKE IN A GUY/GIRL?
พีท พีระ – ลืมไม่ได้
HOW DO YOU FEEL TODAY?
Zita Zalai – กรุณาพูดดังๆ (ไม่เกี่ยวกะคำถามเลย = =)
WHAT IS YOUR LIFE’S PURPOSE?
Bodyslam – ย้ำ(…)
WHAT IS YOUR MOTTO
Jo-Pop – นาทีเดียวในตอนสุดท้าย (งงมะ..เออ กูก็งง -_-)
WHAT DO YOUR FRIENDS THINK OF YOU?
สุเมธ&เดอะปั๋ง – วันนี้..ฉันมีเธอ (โอวแม่เจ้า)
WHAT DO YOU THINK ABOUT VERY OFTEN?
Friday – เพื่อนเก่า(ซึ้งปะละ!)
WHAT IS 2+2?
Peacemaker – จนกว่าฟ้าจะมีเวลา (คงหมายถึง จนกว่าจะมีเวลาให้กูคิดเลขออกมั้ง -__-”)
WHAT DO YOU THINK OF YOUR BEST FRIEND?
ศศิกานต์ – เสียงสะท้อน (เพื่อนที่ดีคือเสียงสะท้อนของสิ่งที่เราคาดหวังมากที่สุดไง โหหหหห~ >_<)
WHAT DO YOU THINK OF THE PERSON YOU LIKE?
Rainbow – ต้องยอมใช่ไหม (เอ่อ.. จิงๆแล้วกูก็ออกจะยอมคนนะ = =”)
WHAT IS YOUR LIFE STORY?
นิว – คนเจ้าน้ำตา (ไม่จริงสักนิด o[]O)/!! )
WHAT DO YOU WANT TO BE WHEN YOU GROW UP?
Sandra&Nink – อย่าพูดเลย(อนาคตกูกูยังไม่รู้เลย เพราะงั้น..อย่าพูดเลยว่ะ 555+)
WHAT DO YOU THINK WHEN YOU SEE THE PERSON YOU LIKE?
นภ พรชำนิ – รักคุณเท่าฟ้า (>_______<)
WHAT DO YOUR PARENTS THINK OF YOU?
Friday – กลางทาง (เอ่อ..)
WHAT WILL YOU DANCE TO AT YOUR WEDDING?
Be My Guest – เฉลยตอนจบ (แล้วจะเฉลยไรวะ?)
WHAT WILL THEY PLAY AT YOUR FUNERAL?
บัวชมพู ฟอร์ด – ฟังเธอคนเดียว (…)
WHAT IS YOUR HOBBY/INTEREST?
Paradox – ลาลาลา (ลากิจ ลาป่วย ลาวันเกิด ลาวันเกิดเพื่อน ลาวันเกิดแฟนเพื่อน ลาเพราะขี้เกียจมา ฯลฯ)
WHAT IS YOUR BIGGEST SECRET?
Jet – Look what you’ve done (แปลเปนไทยตรงๆว่า .. ดูเซะ! เมิงทำอะไรของเมิงงงงงง)
WHAT DO YOU THINK OF YOUR FRIENDS?
ละอ่อน – นิดนึงพอ (แบ่งใจให้ฉันนิดนึงพอ~)
WHAT’S THE WORST THING THAT COULD HAPPEN?
Friday – ปิดประตู (แหงดิ เพราะกูออกม่ายด้าย ToT~)
HOW WILL YOU DIE?
Bakery Love – It might be you (ฮา..)
WHAT IS THE ONE THING YOU REGRET?
Moderndog – เพราะอะไร (นั่นดิ..เพราะอะไร?)
WHAT MAKES YOU LAUGH?
In Motion – คำสาป (ขำมั๊ยล่ะเนี่ย)
WHAT MAKES YOU CRY?
Different Zeazons – สายลมที่หวังดี (สายลมพัดมาแล้วก็พัดไป)
WILL YOU EVER GET MARRIED?
Peacemaker – เรื่องบนเตียง (ก๊ากกกกกกกกกก)
WHAT SCARES YOU THE MOST?
Potato – คนดีไม่มีที่อยู่ (โดนชิบหาย T^T)
DOES ANYONE LIKE YOU?
Metro Jazz – ชีวิตลิขิตเอง (ตามนั้น)
IF YOU COULD GO BACK IN TIME, WHAT WOULD YOU CHANGE?
Endorphine – เมื่อเขามา..ฉันจะไป (ไม่เกี่ยวกันเลย..)
WHAT HURTS RIGHT NOW?
Portrait – โลกที่ไม่มีฉัน (ชื่อเพลงก็บอกละนะ ว่าเฮิทแค่ไหน)
WHAT WILL YOU POST THIS AS?
เชษฐา ยารสเอก – รักไม่มีคำตอบ(แต่ผมอยากได้คำตอบของผู้อ่านด้วยครับ โพสด่วน!!)
[BLG006] Happy New Year 2009
ปีที่ผ่านมา
มีอะไรเกิดขึ้นหลายๆอย่างกับชีวิตมากมาย
เจอทั้งช่วงที่มีความสุขและทุกข์เหมือนอย่างทุกๆปี
แต่ยังไง สุดท้ายแล้ว ฉันก็ยังคงอยู่
ปีที่ผ่านมา.. ได้ตั้งใจไว้ว่า
“จะเปิดใจให้มากขึ้น”
เปิดใจให้กับสิ่งใหม่ๆ
เปิดใจรับฟังความคิดที่เราเคยไม่เห็นด้วย
เปิดใจกับคนที่เราเคยไม่อยากยุ่งเกี่ยว
เปิดใจให้กับสิ่งที่เราเคยไม่ชอบ
เปิดใจให้อภัยคนที่เราเคยไม่พอใจ
…
ฉันทำได้ และ ฉันมีความสุขมากซะด้วย!
ขอให้ปีที่จะถึงนี้ เป็นปีที่ดีของทุกคนและครอบครัวนะครับ

[ANN004] Free Membership@ChamSquare
ของฟรีนานๆจะมีทีนึง ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง
- สำหรับใคร : เฉพาะนิสิตจุฬาฯ
- เมื่อไหร่ : บ่ฮู้
- ที่ไหน : จามจุรีสแควร์
- รายละเอียด : สมัครสมาชิก LOFT ฟรี เพียงแสดงบัตรนิสิต (สมาชิกรับส่วนลดทั้งร้าน10%และห่อของขวัญฟรี) , สมัครสมาชิก ASIABOOK ฟรี เมื่อซื้อหนังสืออะไรก็ได้1เล่มและแสดงบัตรนิสิต (สมาชิกรับส่วนลดหนังสือนอก10%หนังสือไทย5%)
[BLG005] Addicted
..วันหนึ่ง.. น้องสาวมาขอให้พี่คนนี้เลิกเมาได้แล้ว
สุขภาพยิ่งไม่ค่อยดีอยู่
เค้าเป็นห่วงเรามาก แต่ไม่รู้จะห้ามยังไง
เรายิ้มในใจ รู้สึกดีที่มีคนเป็นห่วงแบบนี้
แต่ก็คงให้เลิกเมาไม่ได้
เพราะอะไร? ถ้าพูดประเด็นนี้เรื่องคงอีกยาวแน่ๆ
น้องเค้าคงโกรธเรามาก .. แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเรา
.. วันดีคืนดี ก็นึกถึงภาพตัวเราเอง ..
เคยขอให้เพื่อนคนนึงเลิกดูดควันได้แล้ว
ไม่อยากเห็นเพื่อนไปยมโลกก่อนกำหนด
เราเป็นห่วงมันมาก แต่ไม่รู้จะห้ามยังไง
มันยิ้ม ไม่พูดอะไร แล้วก็ยังคงไม่เลิก
เราก็โกรธมันมาก .. แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรมัน
มันก็คงรู้สึกแบบเดียวกับเราสินะ
วันนี้ฉันเข้าใจแล้ว
ว่าคนที่ห่วงเราเค้ารู้สึกยังไง
..
แต่ก็คงเลิกไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ
ฮ่าๆ
แต่สัญญาว่าจะพยายามเพลาๆลงละกันนะ ^^
[BLG004] Mouse!
วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดีไปถอยเม้าส์ใหม่มา
เนื่องด้วยเม้าส์เก่าเริ่มบ๊องๆและหลงๆลืมๆตามอายุขัยที่มากขึ้น
คลิกซ้ายครั้งเดียวจึงกลายเป็นดับเบิ้ลคลิก
และโมชั่นการเลื่อนเม้าส์จะมีวงวนแถมมาให้รำคาญใจเป็นพักๆ
เม้าส์ใหม่เป็นสีขาวมีลายรอยเท้าหมา
หลายคนๆอาจคิดว่ากูคงชอบมันมาก
แต่ผิดมหันต์.. เพราะกูเกลียดหมา – -
แล้วทำไมต้องซื้อลายนี้มา?
คำตอบคือ ทั้งร้านมีขายเม้าส์แบบเก็บสายได้อยู่ลายเดียว!
ตะกี้มีเพื่อนถามในเอ็ม
“แล้วทำไมวินไม่ซื้อแบบไร้สายล่ะ?”
.
..
…
ไม่ดีกว่า
เพราะเม้าส์ที่ไม่มีสาย มันก็เหมือนหนูที่ไม่มีหางนั่นแหละ

myMouse
[ANN003] Intern@Nestle
- สำหรับใคร : นักศึกษาจากหลากหลายสาขาวิชา (ดูรายละเอียดข้างล่าง)
- เมื่อไหร่ : สมัครวันนี้ ถึง19 ธ.ค. 51 เรียกสัมภาษณ์ช่วงปลายธันวาถึงต้นมกรา ประกาศผลคัดเลือกภายใน31 ม.ค. 52
- ที่ไหน : สมัคร online ได้ ที่นี่
- รายละเอียด :
Nestle (Thai) invites undergraduate and graduate level students to submit applications for our Internship Program. The program is available to students in the below disciplines who wish to gain a real work-life experience as well as an invaluable reference for future employment in:
• Marketing & Sales (Master’s or Bachelor’s Degree)
• Communications
• Financial & Accounting
• Information Technology
• Pharmaceutical/Nutrition
• Engineering
• Food Science/Food Technology/Biotechnology
-
ที่มา : http://www.nestle.co.th
Nestle (Thai) invites undergraduate and graduate level students to submit applications for our Internship Program. The program is available to students in the below disciplines who wish to gain a real work-life experience as well as an invaluable reference for future employment in:
• Marketing & Sales (Master’s or Bachelor’s Degree)
• Communications
• Financial & Accounting
• Information Technology
• Pharmaceutical/Nutrition
• Engineering
• Food Science/Food Technology/Biotechnology
ที่มา : http://www.nestle.co.th
[ANN002] Intern@SET2009
-
สำหรับใคร : นักศึกษา สาขาการเงิน,บัญชี,เศรษฐศาสตร์,คอมพิวเตอร์,ไฟฟ้า,กฎหมาย,การจัดการการตลาด และสื่อสารมวลชน (เกรดเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า2.80)
-
เมื่อไหร่ : สมัครวันที่ 3-14 พ.ย. 51 ประกาศผลวันที่ 19 ม.ค. 52
-
ที่ไหน : ยื่นใบสมัครด้วยตัวเองที่อาคารตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ชั้น10 เลขที่62 ถ.รัชดาภิเษก คลองเตย กทม. หรือทาง e-mail ที่ wandee@set.or.th (ใครงงๆไม่เคยไป เอาง่ายสุดก็ขึ้น MRT ลงสถานีศูนย์สิริกิตเลยนะ)
-
รายละเอียด : ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยรับสมัครนักศึกษาเข้าฝึกงานฤดูร้อนช่วงมีนาคม-พฤษภาคม 2552
-
หลักฐานการสมัคร : ใบสมัคร(download) , หนังสือขอความอนุเคราะห์เข้าฝึกงาน , สำเนาบัตรประชาชน , สำเนาบัตรนักศึกษา , สำเนา Transcript , รูป 1 นิ้ว , Resume(ถ้ามี)
-
ที่มา : http://www.set.or.th
*จริงๆแล้วก็ไม่จำเป็น แต่ใครมีเวลา เริ่มทำ Resume เผื่อเก็บไว้ใช้ก็ดีนะ มันเป็นอะไรที่จำเป็นในอนาคต แล้วถ้าเขียนติดขัดอะไร อยากให้เราช่วยแก้ก็บอกได้นะ ^^
[BLG003] ESSOchallenge2009(part1)
Why is this blog written in English ?? Please don’t get so confused. Please don’t panic. Please don’t feel uncomfort. Since my blog has many international fans from over 15 countries around the world, I decided to start writing it in English. That’s all. .. … Forget it. = = That’s just a joke! I just think that sometimes I should occasionally revise my English or else I would forget it all soon. Since joining in department of Computer Engineering, I haven’t got any chance to practice my English like in my first year.(yes, I mean, long long time ago since I’m just a cute freshy. – -) So here goes ..
ESSO Challenge 2009
After writing some paragraphs, answering some questions, and doing interviews, I finally got in the last 50. ^^ However, only 30 students will be able to join this internship project. But before that, all of 50 students will have chance to go to Suphanburee, joining social service activities with ESSO, and showing what they’re capable of. This camp took 3 days, from 29-31 October 2008.
29 OCT 08
I arrived ESSO tower along with Wee and Eow, both whom I’d just known they’re also in too. Thank GOD I finally have companions. >_< After registration, I realized that almost half of this group are from CU !! Many came from Engineering, Business, and Accountancy. Some were also from Arts and Fine Arts. Then it’s time for lunch! I can’t believe what I saw. They ordered Bento(Lunch Box) from Oishi delivery for us , which cost around 150 baht each ! o_O As they ordered 50 boxes and some didn’t come(yes, I mean you! ไอ้ชุย มึงอ่ะไม่ยอมมา), we luckily got an additional box to enjoy.. ha ha XD

(Wee is really enjoying his lunch!)
Some hi-hello interactions happened, we got to know a little more of our new friends’ name. Then we all went out to the tower entrace to take a photo with ESSO staffs. At one o’ clock we all got on board to Suphanburee!
All of us had some chat with other who sat nearby. Then we arrived at Sri Outhong Hotel located in the heart of the city. For me, the hotel’s atmosphere is really touching as I haven’t seen much of hotels decorating in traditional Thai style lately. Sharing the same room with Wee made me feel a lot more comfortable. ^^
In the afternoon, there’re many ice-breaking activities, which made me feel just like being freshy again. -_-” I can’t believe ESSO staffs who came with us would be so funny and entertaining like this. Anyway, I got to know some more friends and that later helped a lot.
In the evening, we were organized into 5 groups to visit 4 schools in the next day. P’ P’ staffs told us we had to prepare a show for the kids. They then gave us a story book, one for each group as a guildline. We spent time from after dinner till after midnight preparing everything, from making scripts and characters to practicing narration.

(to be continued)
[BLG002MIS001]มีทห้อง@CafeTerrace + ทฤษฎีความเมา
-
เพื่อส่งเสริมความสมัครสมานสามัคคีในห้องผ่านโปรเซสการพูดเปิดใจ พูดไม่คิด และพูดไม่หยุด รวมถึง..ไม่พูด -_- ด้วยฤทธิ์ของวิตามินแอลเป็นตัวช่วย
-
เป็นเวลาอันสมควรแล้วที่สมาชิกทุกคนในห้องอายุถึง20กันอย่างพร้อมหน้าควรจะดื่มสังสรรกันในเชิงสร้างสรรค์และรับผิดชอบต่อสังคม
-
เป็นการผ่อนคลายความตึงเครียดจากสถานการณ์บ้านเมืองที่สงบสุขชิบหายจนทั่วโลกให้การยอมรับชื่นชมว่านี่แหละ..สยามเมืองยิ้ม
-
สถานที่มันใกล้บ้านไอสิว
-
ไอไวรู้จักเจ้าของร้าน .. แม้ว่าเราจะยังไม่แน่ใจว่าเจ้าของร้านเองเค้าจะรู้จักไอไวรึเปล่า
-
โลกมันร้อน
-
ไอวอประกวดออกแบบปกเดลินิวส์ฉบับวันอาทิตย์ชิงรางวัล20,000บาทอยู่ แวะไปช่วยโหวตให้มันได้ที่ชั้นสองสยามพารากอน ไม่รู้หรอกนะว่ามีถึงวันไหน
-
เพิ่งรู้ว่ากรรมการของเดลินิวส์เป็นศิษย์เก่าอัสสัมตั้งสองคน เพราะงั้นถ้าตกงานก็ไปสมัครเดลินิวส์ละกันนะเพื่อนๆ – -
-
ใกล้เปิดเทอมแล้ว
-
รถเมล์แม่งไม่ลดราคาอย่างที่พูด
-
ซัมซุงD820กูแบตเสื่อม T T
-
อ่านข้อ1.ใหม่
มีทห้องครั้งนี้กูรู้สึกดี..
-
ที่เจอไอป๋วย หลังจากไม่เจอมานานมากๆ (เพราะเมิงติดแฟนหรือเรียนหนักจิงๆ ก็ยังไม่ทราบได้)
-
ที่เจอไอติ๋ม ที่มีทห้องคราวก่อนกะลังโดนล็อคล้อแถวเยาวราช ตัวไม่มา แต่ทำเพื่อนฮากันได้ไม่น้อย
-
ที่เจอไอเล้ง หมอศิริราชที่นับวันจะกากเกรียนขึ้นทุกวัน
-
ที่เจอไอกุ่ยไอจ่อยไอชิน แม้ว่าจะเจอหน้าที่คณะจนเบื่อแล้วก็เหอะ
-
ที่เจอไอจุ๊ไอโน๊ตไอขุมไอวอ เพราะแม้เรียนจุฬาเหมือนกันแต่ชาตินึงจะเจอหน้ากันทีนึง .. โดยเฉพาะไอวอเด็กถาปัตที่หายไปจากชีวิตกูอย่างสิ้นเชิง
-
ที่เจอไอสิว แล้วสังเกตเหนว่ามันสิวน้อยลงไปเยอะมาก
-
ที่เจอไอบัง ที่กินวิตามินแอลเป็นแล้ว ทั้งที่ทริปห้องตอนม.6มันแดกเบียร์แก้วเดียว สติก็หายไปสิ้น เห็นรูปแจกันเป็นมังกรไวเบิร์น
-
ที่เจอไอโก๊ะ แล้วก็รู้สึกว่ามึงเป็นหนึ่งในน้อยคนที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย ทั้งหน้า ส่วนสูง และความเฮฮาในแบบของมัน
-
ที่เจอไอจอนกับทรงผมที่เป็นผุ้เป็นคนมากขึ้น
-
ที่เจอไอที ถึงแม้กูจะยังไม่ได้ทักมันสักคำก็ตาม
-
ที่เจอไอเป็ดไอดมไอแมร์ไอเอกไอบอสไอเฉื่อย ที่ไม่ค่อยได้คุยอะไรกันมากแต่กูก็ดีใจที่เจอพวกมึงอีก
-
ที่เจอไอไว ที่มีประโยชน์กับมีทครั้งนี้ที่สุด เนื่องจากสปิริตดีเยี่ยม แบกแบลค(ที่กูโคตรจะเกลียด)มาฝากและทำให้ได้ส่วนลดไปพันกว่าบาท (แล้วตกลงเจ้าของร้านรู้จักมึงจิงปะวะ)
-
ที่เจอไอโอม กับกล้องตัวใหม่ไฉไลของมัน (อย่าลืมส่งรูปมาด้วยยยย)
มีทห้องครั้งนี้กูรู้สึกแย่..
-
ที่ไม่เจอพวกมึงที่มากันไม่ได้ ไอหงอกไอนุไอก้องไอเม ฯลฯ .. พวกมึงพลาดแล้วว่ะ – -”
-
ที่เหล้าที่ไอไวแบกมาเป็นแบลค .. เพราะกูแดกเหล้าแพงไม่เป็น มึนชิบหาย!!
-
ที่สถานที่ไกลชิบหาย ขอบคุณไอสิวที่ทำให้ชีวิตนี้กูได้เห็นมิเตอร์แท็กซี่ขึ้นถึง200บาทเป็นครั้งแรก
จะมากล่าวบทไป ถึงทฤษฎีการเมาของคนเรา .. จากความคิดและประสบการณ์อันน้อยนิดของข้าพเจ้าเอง
เพื่อความง่ายในการเข้าใจขออธิบายด้วย DrunkMeter ดังรูป
(สังเกตว่าการเปลี่ยนจากสีเหลืองมาสีส้ม จะใช้เวลานาน แต่การเปลี่ยนจากสีส้มมาสีแดงจะรวดเร็วมาก)
Phase3 (สีแดง) : ไร้สิ้นสติ โอ้วลันล้า ชีวิตนี้สุขีใจยิ่งกว่าหายท้องผูก กลายร่างเป็นอับดุล ถามได้ตอบได้ เรื่องที่ไม่เคยรู้ กูจะรู้ไปหมด เรื่องที่กูทำไม่เป็นหรือไม่กล้าทำ กูทำได้ กูสามารถ และ..อารมณ์จะเริ่มแปรปรวน รวมถึงสันดานแปลกๆที่ฝังลึกอาจออกมาได้ เช่น กลายเป็นตลกค่าแรงต่ำ กลายเป็นคนขี้โวยวาย อาละวาดตบตีเพื่อน จากประสบการณ์ส่วนตัวผู้เขียน เคยพบบางคนกลายร่างเป็นลิงในPhaseนี้ .. กล่าวคือ .. มันปีนต้นไม้ได้ – -”
Phase2R : Risky (สีส้ม) หรือ ระยะเสี่ยง กล่าวคือ เข้าใกล้Phase3เต็มทน สังเกตว่าการก้าวข้ามจากPhase2ไปPhase3จะถูกแบ่งด้วยเส้นบางๆที่แยกระหว่างสีส้มกับสีแดงออกเท่านั้น ถ้ารู้ตัวว่าอาจมาถึงPhaseนี้แล้ว รีบหยุดกินทันที อีกแก้วนึงก็ไม่ได้ ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน.. ระยะนี้ยังคงมีสติปกติดี ยังรู้ว่าอะไรควรไม่ควร .. แต่กล้าทำหมด -..-!! อาจน่ารักหรือน่ารำคาญ ขึ้นกับบุคลิกเฉพาะบุคคล รวมถึงเป็นอับดุลน้อยๆได้แล้ว ถามได้ตอบได้หมด
Phase2I : Intermediate (สีส้ม) หรือ ระยะปลอดภัย เป็นระยะที่กะลังดีที่สุด และกินเวลายาวนานที่สุด สติสตังค์ยังมีครบ100%ดี แต่จะอารมณ์ดีไม่นั่งเงียบ มีไรคุยกันได้เรื่อยๆ
Phase1 (สีเหลือง) อาการปกติเบสิคของชีวิต น่าเบื่อๆ ยังไม่มีอะไรตื่นเต้นเกิดขึ้น ฟีลเดียวกับตอนเพิ่งเข้ามานั่งในร้านกะเพื่อนแหละ ไม่ค่อยมีอะไรคุยได้ยาวๆ ยังเรื่อยๆอยู่ เพราะงั้น..หยิบวิตามินแอลใกล้ตัวแล้วเทเข้าปากท่านซะ!!
ผู้เขียนขอแนะนำให้อยู่แค่Phase2I กรณีต้องการแค่สนุกและต้องกลับบ้านนอน ถ้าบรรยากาศกะลังดีอยากเข้า Phase2R ก็ไม่ว่ากัน แต่จะรั่วอะไรไปบ้างไม่ขอรับประกัน และกรณีไปทริปหรือนอนบ้านเพื่อน ขอแนะนำให้ลอง Phase3 ไปเลย .. รสชาติชีวิต (วันต่อมาถ้าเมาค้างอ้วกทั้งวันก็เป็นรสชาติชีวิตอีกแบบน่ะ = =”)
ทิ้งท้ายสักนิด.. อยากพูดถึงสิ่งที่ประทับใจเป็นพิเศษจนทำให้ต้องเขียนบลอกนี้สักนิด
เนื่องจากคราวนี้คนมาเกือบสามสิบก็ต้องต่อโต๊ะยาวๆ เนื่องจากอยากนั่งโต๊ะเดียวกันหมด อาหารแต่ละจานเวลาลงทีก็แร้งลง ไม่เกิน30วิก็หมด แถมบางคนยังไม่ได้กินอีก โดยเฉพาะปลายๆโต๊ะ (แถวๆกูเองแหละ) ก็มีไอเล้ง จ่อย กุ่ย วอ จุ๊ ขอบอกไว้ก่อนว่าตามปกติแล้ว รร.ชายล้วน(ที่พวกเมิงชอบเรียกว่ามิตรภาพกล้ามเนื้อ) มักทำอะไรกันไม่ค่อยเกรงใจอยู่แล้ว ไม่ต้องเกรงใจอะไรกันมากเนื่องจากเป็นกันเองอ่ะ แล้วก็ไม่มีใครถืออะไรด้วย อย่างเวลากินข้าวเวลากับมาเสิร์ฟก็จะแร้งลงกันคนละช้อนสองช้อน แปปๆก็หมด แต่เมื่อวานภาพบางภาพแถวโต๊ะกู มันทำกูประทับใจมาก ขณะที่คนนึง(เล้ง)กำลังมุ่งกะการเทน้ำให้เพื่อนอยู่ กับข้าวมาเสิร์ฟ แร้งกะลังลงอย่างทุกที มีคนบางคน ภายใต้สถานการณ์ฉุกเฉินของบ้านเมือง .. แม่งตักไปใส่จานให้ไอเล้งไว้ด้วย แล้วบอก “ไอห่า แดกก่อน เด๋วก็ไม่ได้แดก” .. นั่นคือไอกุ่ยที่นั่งข้างๆกูเอง อีกภาพคือเพื่อนโต๊ะกลางๆที่ก็ไม่ได้นั่งใกล้กับขวดเหล้าเลย(ไอจู) อุตส่าห์เอาแก้วพวกปลายแถว(ปลายโต๊ะ)ของพวกกูไปเติมเหล้าชงให้ซะเรียบร้อย .. แล้วแม่งก็ไม่ค่อยจะได้กินเหมือนกัน สองภาพนี้ที่กูเห็นบางทีอาจเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับหลายๆคน แต่สำหรับกูแล้ว .. ประทับใจว่ะ “นี่แหละ เพื่อนกู!”
แล้วเจอกันมีทห้องคราวหน้า รักพวกมึงเสมอ
*โหลดรูปจากกล้องเล้งได้ที่นี่

Recent Comments